![](https://primary.jwwb.nl/unsplash/M5Ve4Nfwbto.jpg?enable-io=true&enable=upscale&crop=1919%2C1280%2Cx1%2Cy0%2Csafe&width=703&height=469)
Wat zou jij doen? Een vogel vliegt tegen je raam. De vogel kan zich nog net in veiligheid brengen onder een water doorlatende terrasstoel. Op dat moment begint het te stromen van de regen. De vogel zit versuft onder die stoel. Heeft geen kracht meer. Wordt kleddernat. Ik zag het. Wat deed ik?
Regen
![](https://primary.jwwb.nl/unsplash/JjPDC4yvKDE.jpg?enable-io=true&enable=upscale&crop=1920%2C1079%2Cx0%2Cy1%2Csafe&width=703&height=395)
Regen hebben we veel gezien afgelopen dagen. Ik weet niet meer waarom. Maar ik moest denken aan die ene keer. Jaren geleden. Dat vogeltje. Het vloog tegen ons raam. Het wist zich nog net in veiligheid te brengen onder een terrasstoel. Tegelijk dat ik het zag gebeuren, begon het te plenzen. Ik bedacht dat de regen dwars door de terrasstoel heen kwam. Dit terwijl de vogel er versuft onder zat. Het had geen kracht om zich beter te beschermen. Om ergens anders heen te vluchten waar het droog was.
Beschutting
Snel dacht ik na. Opeens kreeg ik een idee. Het regendek van de wandelwagen. Snel pakte ik het. Rende naar buiten en legde het uitgespreid op de terrasstoel. Weer binnen bedacht ik tevreden dat de vogel nu droog zat. Hopelijk redde hij het op deze manier.
Dankbare vogel
De volgende dag liep ik door de tuin. Het hele voorval was bij mij alweer weggezakt. Opeens kwam er een vogel aanvliegen. Heel dichtbij streek hij neer in een plas water. Hij keek op naar mij. Geschrokken vroeg ik: "Wat is er?". Het moment leek wel een eeuwigheid. In werkelijkheid waren het maar een paar seconden. Nooit vergeet ik meer die donkere dankbare oogjes. Zijn blik ging dwars door mijn ziel. Toen wist ik het. Hij had het gered. Hij wist het ook. Ik had hem beschutting gebracht.
Gods beschutting
![](https://primary.jwwb.nl/unsplash/5uYxshfZzwc.jpg?enable-io=true&enable=upscale&crop=1920%2C1101%2Cx0%2Cy90%2Csafe&width=703&height=403)
Door dit gebeuren wat mij weer te binnen schoot dacht ik eraan hoe God ons beschut. Als wij geen kant meer op kunnen, dan spreidt Hij Zijn vleugels over ons uit. Daaronder zitten we veilig. Net zoals dat vogeltje onder die terrasstoel met regendek.
Hij zal u beschutten met Zijn vlerken, onder Zijn vleugels zult u de toevlucht nemen.. (Ps. 91:4, HSV)
Jouw toevlucht tijdens rampen
Misschien word je weleens bang. Bang voor wat deze wereld overkomt. Het weer wordt steeds onvoorspelbaarder. Weet dan dat je altijd je toevlucht mag nemen onder Zijn vleugels. Totdat de rampen voorbij zijn gegaan.
...ik neem mijn toevlucht onder de schaduw van Uw vleugels, totdat de rampen voorbij zijn gegaan. (Ps. 57:2, HSV)
Reactie plaatsen
Reacties
Dank je wel voor het delen van deze prachtige ervaring. Zo mooi verteld, ik beleefde het helemaal mee.🤩 En inderdaad! Onder Zijn beschermende vleugels zijn we veilig door de dood heen.
Hoi Yvonne, dankjewel voor je reactie. Fijn dat je het helemaal meebeleefde :) dan is het goed overgekomen.
Dank je wel. Ik vond het heel mooi. De vergelijking met wat de Heer voor ons deed, En nog doet
Dankjewel! Fijn dat je het mooi vond. Ja God is nog steeds Dezelfde. Veel liefs, Ilona