Een voorbeeld zijn

Ik moet eerlijk bekennen dat ik in mijn leven veel fouten heb gemaakt als gelovige. Mijn houding naar andere mensen was lang niet altijd tactvol en liefdevol.

Paulus schrijft hier aan Titus:

Betoon uzelf in alles een voorbeeld van goede werken.

Betoon in het onderwijs zuiverheid, waardigheid, oprechtheid, 

en spreek een gezond woord, boven alle kritiek verheven,

zodat de tegenstander beschaamd zal staan en niets kwaads van u te zeggen heeft. (Titus 2:7-8, HSV)

~~~~

Ik dacht toen dat ik het goed deed. Ik zag mijn eigen fouten niet. Wel die van een ander.

De afgelopen vijf jaren heeft de Wijngaardenier (mijn hemelse Vader) mij enorm gesnoeid door Zijn Heilige Geest. Dat was echt nodig. Snoeien doet bloeien en zo ontstaat er groei. Naar boven. Naar Christus Die het Hoofd is.

Door een rugblessure, gevolgd door een burn-out en de overgang maakte ik een soort nieuwe identiteitscrisis door. Ik had er ooit al eentje meegemaakt, waar ik ook veel sterker in het geloof uit ben gekomen.

God laat dingen gebeuren in ons leven, waar we alleen maar van kunnen leren. Ook al voelt het op dat moment helemaal niet fijn.

~~~~

Als we Jezus tot voorbeeld hebben in ons leven. Hem navolgen, en gezonde woorden spreken met onze naaste, dan kunnen we ook niet aangevallen worden op ons gedrag en onze woorden. 

En ik merk dat, als mijn houding liefdevol en respectvol is naar anderen, die anderen ook zo doen naar mij. Hun houding weerspiegelt mijn houding naar hen toe. En natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen.

Maar het is ook een Bijbelse opdracht, waarmee God ook ons geluk in dit leven voor ogen heeft. 

Natuurlijk is het uiteindelijke doel: de eeuwigheid. 

~~~~

Nog steeds maak ik fouten. Nog steeds val ik. Gods Geest helpt mij weer op te staan. Met Jezus mag ik altijd weer opnieuw beginnen. Door de kracht van Zijn Geest kan ik een voorbeeld zijn voor mijn medemens. In woord en daad. Met Jezus als voorbeeld.

Jezus zegt: