Vroeger ging ik naar aanbiddingsavonden, waarin ik mij liet meeslepen door de mooie muziek. Ik klapte, swingde en stak mijn handen omhoog.
Ik ben christelijk opgevoed en deed mee met de jeugd van mijn kerk/ gemeente en andere christenen.
Soms ging ik een christelijk weekend weg om weer even op te laden. Anderen zeiden ook, dat ze dat waren.
Ik dacht dat het er allemaal bij hoorde. Het was ook best gezellig hoor. Maar bracht het mij werkelijk dichter bij God?
Maar wat staat er nu precies over hoe God aanbeden wil worden?
God is Geest en wie Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid.
(Johannes 4:24, HSV)
~~~~
Wat gebeurde er nu tijdens al die gezellige 'christelijke' momenten?
Die gezelligheid en de muziek vervulden de begeerte van mijn vlees. Ze werden belangrijker, dan dat ik Jezus liet zien met mijn leven.
Maar ik zeg:
Wandel door de Geest en u zult zeker de begeerte van het vlees niet volbrengen.
(Galaten 5:16, HSV)
~~~~
Wandelen in Zijn waarheid. Doordeweeks. Op je werk. Op school. Op straat. In de winkel. Met je buren. Daar gaat het om.
Want Uw goedertierenheid houd ik voor ogen,
ik wandel in Uw waarheid.
(Psalm 26:3, HSV)
~~~~
Het ergste was nog dat tijdens het dansen, zingen en klappen, de melodie en het ritme van de muziek belangrijker werden voor mij, dan de woorden van het lied.
Het gaat heel makkelijk om God te eren met onze mond, terwijl ons hart niet bij Hem is.
Herken je dat?
Later in mijn leven werd de volgende tekst heel belangrijk voor mij.
Dat mijn hart bij de woorden is, die ik zing. Dat ik achter alle woorden kan staan, die ik zing, omdat ze in de bijbel staan geschreven.
Dit volk nadert tot Mij met hun mond en eert Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich ver bij Mij vandaan;
(Mattheüs 15:8, HSV)
~~~~
Reactie plaatsen
Reacties
Zo bedankt! Ik vond dit heel interessant om te lezen. Niet alleen dat natuurlijk maar ook hoe je dat ervoer en nu ziet.
Ik ervaar dat ook, dat de tekst belangrijker gaat worden.