Ik vind het soms best lastig om Jezus te laten zien in deze wereld. Vooral aan mensen, die van mij eerlijkheid verwachten en het zelf niet zijn.
Als ik niet eerlijk zou zijn krijg ik een zwart hart. Dan denk ik weleens, dat die ander wel een heel zwart hart moet hebben, met die leugens.
Maar als ik daarmee bezig ben, dan wordt het bij mij ook erg donker.
Want wij die leven, worden voortdurend aan de dood overgegeven om Jezus' wil, opdat ook het leven van Jezus openbaar wordt in ons sterfelijk vlees.
(2 Korinthe 4:11, HSV)
~~~~
Deze tekst geeft eigenlijk ook precies mijn gevoel weer. Doordat die vleselijke gedachten bij mij naar boven komen, voel ik mij inderdaad aan de dood overgegeven.
Die gedachten horen namelijk tot de dood.
Maar als ik die gedachten gevangen neem en ze aan Jezus geef, dan geeft Hij mij het leven weer. Het leven door de Geest, waarin blijdschap en vrede is.
...en wij nemen elke gedachte gevangen om die te brengen tot de gehoorzaamheid aan Christus... (2 Korinthe 10:5, HSV)
~~~~
Als ik wrok blijf koesteren, dan geef ik de duivel een plaats in mijn hart.
...en geef de duivel geen plaats.
(Efeze 4:27, HSV)
~~~~
Ik heb alleen rust in mijn ziel, als ik mijn juk aan Jezus geef, en Hij mij Zijn zachte juk in plaats daarvan geeft.
Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel...
(Mattheüs 11:29, HSV)
Als ik samen met Jezus de strijd met mijn vlees overwin, dan kan ik Hem weer laten zien in mijn lichaam.
Als ik goed, eerlijk, vergevingsgezind en liefdevol blijf omgaan, omga met mijn medemens, ondanks alles, dan wordt Jezus openbaar door mij als mens.
Reactie plaatsen
Reacties