Vanuit ons huis kijken we op een weide met schapen. Op een dag zag ik dat een aantal schapen waren ontsnapt. Ze stonden nu stil buiten de veilige omheining. In de paardenwei. Volledig ontredderd.
Op die plek was helemaal niets voor hen. Geen gras. Geen voedsel. Alleen maar modder. Wat deden ze daar toch?
Ik belde de buurman op. Al snel zette hij de schapen weer veilig in hun weide, waar ze heerlijk konden grazen.
~~~
God zag dat de mensen als schapen ronddwaalden zonder herder. Daarom zond Hij Zijn Zoon. Om ons te redden.
En toen Jezus uit het schip ging, zag Hij een grote menigte en was innerlijk met ontferming bewogen over hen,
want zij waren als schapen die geen herder hebben; en Hij begon hun veel dingen te onderwijzen.
(Markus 6:34, HSV)
~~~
Net zoals de buurman de schapen uit de modder haalde en weer op voedselrijke grond zette, zo wil God ook ons door Jezus, uit het verderf trekken.
Zodat onze voeten rotsvaste zekerheid hebben in Hem.
Hij beurde mij op uit een kuil vol kolkend water,
uit modderig slijk;
Hij zette mijn voeten op een rots
en maakte mijn schreden vast.
(Psalm 40:3, HSV)
Onze hemelse Vader geeft ons elke dag wat we nodig hebben. Geestelijk voedsel voor onze ziel.
De HEERE is mijn Herder,
mij ontbreekt niets.
Hij doet mij neerliggen in grazige weiden,
Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren.
Hij verkwikt mijn ziel,
Hij leidt mij in het spoor van de gerechtigheid,
omwille van Zijn Naam.
(Psalm 23:1-3, HSV)
Reactie plaatsen
Reacties
Wat me raakt, is dat die schapen niet eens ver weg waren, en toch volledig ontredderd.
Dat beeld blijft hangen — hoe je vlak naast overvloed kunt staan en toch op een plek zonder leven terechtkomt.
Je maakt dat heel eenvoudig zichtbaar, en juist daardoor komt het binnen. Heel erg bedankt!